Program kulturalny · Dziedzictwo języka
Psałterz floriański — pierwsze nagrania
Jeden z najstarszych zabytków języka polskiego, po raz pierwszy przywrócony głosowi. Nagraliśmy psalmy w ich staropolskim brzmieniu — próbę odtworzenia, jak mogła brzmieć polszczyzna sprzed sześciu wieków, czytana na głos.
Jadwiga Andegaweńska przybyła do Polski z Węgier jako dziecko i została koronowana na króla. Z jej dworem łączy się powstanie Psałterza floriańskiego — rękopisu, w którym każdy werset zapisano w trzech językach: po łacinie, po polsku i po niemiecku. Łacina Kościoła, polszczyzna kraju, niemczyzna dworu — trzy światy w jednej księdze.
Herb Andegawenów na jednej z kart wskazuje, że psałterz przygotowywano dla dynastii królowej. Prace przerwała jej śmierć w 1399 roku, a księga przez wieki wędrowała aż do austriackiego opactwa Sankt Florian — stąd jej nazwa. Dziś rękopis przechowuje Biblioteka Narodowa w Warszawie jako jeden z najcenniejszych pomników polskiego średniowiecza.
Polski tekst psałterza to najstarszy zachowany przekład psalmów na nasz język. Te nagrania są próbą usłyszenia go tak, jak mógł brzmieć wtedy — nie jako modlitwa, lecz jako żywy zapis polszczyzny u jej początków.
Utwór 1 z 12
Psalm 23
Pan jest moim pasterzem
Podane współczesne pierwsze wersy służą jedynie rozpoznaniu psalmu — w nagraniach brzmią one w staropolszczyźnie Psałterza floriańskiego. Numeracja według rękopisu. Nagrania udostępniamy do prywatnego słuchania i użytku edukacyjnego; w sprawie wykorzystania publicznego lub koncertowego prosimy o kontakt: rexhedvigis@gmail.com.